|
home agenda en tips redactie uitgeverij links (over) literatuur: literatuur recensies tweedehands boeken (over) veganisme: veganisme FAQ recepten uit het nieuws achtergronden bij uit het nieuws schoenen weblogs: balthasarsblog haasblog mirjamsblog mopperblog nielsblog mirjamsschrijfsels: artikelen columns recensies boek andermensschrijfsels: joop boer andere projecten van (medewerkers van) De Zeepkist : www.nielsdebeer.nl www.voedselencyclopedie.nl www.leefbarewereld.nl onderwerpen haasblog: Mals gras Duitsland haasblog tot mei 2006 |
Haasblog6 februari 2007 Mals gras Soms fiets ik langs een weiland of een ander stukje gras en dan ziet dat er zo fris groen, zo lekker mals uit dat ik zin krijg om af te stappen, in het gras te gaan liggen en te eten. Te gaan grazen. Tot nu toe heb ik mij ingehouden. Schaamte? Waarom is het trouwens dat zo veel gras achter prikkeldraad en sloten opgeborgen zit? Zijn ze bang dat de sprietjes willen ontsnappen? naar boven 14 november 2006 Duitsland 
Net terug van een reisje door Duitsland. Paar maanden daar geweest, veel natuur gezien, veel mensen ontmoet. Sommigen vonden me raar, omdat ik alles op de fiets of lopend doe, maar als je genoeg tijd neemt kan je overal komen. (Behalve over zee natuurlijk, dan is een boot wel zo handig). Andere mensen zaten meer op mijn lijn.Er zijn me een aantal dingen opgevallen in dit land. Overal zie je zonnepanelen en windmolens. Biologisch eten is vrijwel overal te krijgen. Het lijkt wel of dit soort alternatieven hier veel serieuzer worden genomen dan in Nederland. In Nederland heb ik toch vaak het gevoel dat je een beetje achterlijk bent als je dit soort manieren van leven serieus neemt, en vooral als je bereid bent er voor te betalen. Ook in Duitsland zijn biologische producten duurder dan de gangbare maar het lijkt alsof minder mensen daar moeite mee hebben. Is het iets typisch Nederlands om geen geld uit te willen geven aan goede spullen, gezond voedsel enzo? Ik vrees van wel al is dit natuurlijk niet exclusief Nederlands gedrag. Ook in Duitsland zijn er uiteraard mensen die niet meer dan nodig betalen aan voedsel maar het lijkt alsof er meer bewustzijn is. En Duitsland heeft natuurlijk een lange traditie op het gebied van gezondheid, niet altijd even fris trouwens. Er zijn ook veganistische winkels, in ieder geval in München en in Berlijn. Dit zijn een soort bio-winkels waar alles veganistisch is. Nog wel grotendeels gericht op alleen voedsel. In München was tenminste het geval. Ik wacht nog steeds op winkels waar niet alleen bio-vega voedsel verkocht wordt maar ook vega schoenen, (hennep en bio-katoen) kleding, boeken, vega-ekologische kantoorboekhandelspul en nog veel meer. Dan nog een restaurantje erin. Daar zou ik wel willen werken. Maar ik vrees dat dit nog even toekomstmuziek is. In de winkel in München hadden ze trouwens wel boeken maar niet één over veganisme. Dat vond ik wel zeer vreemd. Ook geen boeken over biologische landbouw of rauwe voeding. Toch twee onderwerpen die daar redelijk normaal zijn. In vergelijking met Nederland dan. Wel hadden ze boeken over macrobiotiek en andere vage theorieën.  Wat me opviel tijdens het fietsen in Duitsland was de ruimte, de lege wegen. Helaas waren er redelijk veel wegen nog wel druk met auto's en daar rijden ze ook hard. Fietspaden zijn er ook niet altijd op zo'n weg. Maar er zijn wel veel aparte fiets/wandelpaden. Nogal vaak bestond de ondergrond hiervan uit stenen in diverse formaten. Dat was even wennen maar uiteindelijk had het wel iets. Alleen hard naar beneden was het nog wel af en toe eng.Niet overal valt te fietsen (al gaat het veel vaker dan je soms van te voren denkt wel goed) en dan ging ik wandelen. Als de bergen te steil en de kloven te nauw werden. Zoals in Garmisch Partenkirchen. Ga daar trouwens vooral niet in het hoogseizoen naartoe. Ik was er in september en het was er nog heel druk. De beste wandelschoenen, ook voor in de bergen, vind ik op dit moment de sandalen van Keen. Veganistisch en met een dichte neus zodat je niet bang hoeft te zijn om je tenen te stoten. Bovendien hebben ze een goed en redelijk stijf voetbed. Het enige nadeel is dat er veel losse steentjes en dergelijke in komen, maar dat kan ook aan mijn manier van lopen liggen. Ik heb ook altijd hele vieze broekspijpen aan de achterkant. 
naar boven |
Bio Haas
Kenmerken:onstuimig, aktie. Houdt van: rauwe wortelcake, sneeuw, buiten slapen, bergen, Padjelanta, reizen, veel ervaringen opdoen, nieuwe figuren ontmoeten, luieren in de zon. Hekel aan: regen, bezittingen, regelmaat, verplichtingen, auto's, vliegtuigen. email: info at haasje-repje.nl |