home
agenda en tips
redactie
uitgeverij
links

(over) literatuur:
literatuur
recensies
tweedehands boeken

(over) veganisme:
veganisme FAQ
recepten
uit het nieuws
achtergronden bij uit het nieuws
schoenen

weblogs:
balthasarsblog
haasblog
mirjamsblog
mopperblog
nielsblog

mirjamsschrijfsels:
artikelen
columns
recensies
boek

andermensschrijfsels:
joop boer

andere projecten van (medewerkers van) De Zeepkist :
www.nielsdebeer.nl
www.voedselencyclopedie.nl www.leefbarewereld.nl

onderwerpen haasblog tot mei 2006:
Logeren
Beweging
Boys don't cry
Hechten aan plekken
Rauw 2
Ditchmonkey
Rauw
Spullen
Fiets
Knipselberg
Plannen
Mijn naam is Haas

Haasblog tot mei 2006



31 maart 2006
Logeren

Niels weer alleen gelaten. Hij was er wel blij mee geloof ik, al leek hij ook wel blij met het werk dat we samen hebben kunnen verzetten in de tuin.
Nu ben ik weer bij andere vrienden, het was een pittig stuk fietsen met die wind gisteren. Wel geweldig om met storm te fietsen. Vooral als het draaierige wind is zodat je steeds op je hoede moet zijn omdat je niet weet waar die nu weer vandaan komt. Lijkt er niets aan de hand te zijn, komt ie ineens uit een zijstraatje om te proberen je de weg af te blazen. Was 'm nog bijna gelukt ook. Maar ook hele stukken duwt ie je in de rug en lijkt het fietsen steeds meer op vliegen. Ik durf zelfs te stellen dat op deze manier fietsen het dichts bij de sensatie van vliegen komt. De manier waarop meeuwen of albatrossen zich laten voortbewegen door de wind. Geweldig lijkt me dat. Daar ben ik nog weleens jaloers op.
De kunst van het logeren bij mensen is om op het moment weg te gaan dat zij denken dat het jammer is dat je al gaat. Zodat ze ook blij zijn als je weer terug komt. En als je dan een aantal plekken hebt waar dit het geval is en je ook makkelijk tijdenlang buiten kan zijn dan is het goed te doen en zelfs fijn om geen eigen plek te hebben. Als kan ik me wel voorstellen dat een heleboel mensen hier niet tegen zouden kunnen. Je moet nog wel wat eigenschappen hebben om zo te kunnen leven. Niet hechten aan een plek of aan te veel spullen.

naar boven

22 maart 2006
Beweging

Het was een mooie dag om te fietsen, gisteren. Een beetje koude wind maar daar had ik gelukkig weinig last van. Het zonnetje ging halverwege lekker schijnen. Die voelt al echt warm. Jammer dat de lucht dat nog niet is. Maar met flink bewegen is het meer dan aangenaam om buiten te zijn.
Nu ben ik bij Niels in z'n kluizenaarspaleisje. Even een paar dagen hem verblijden met mijn aanwezigheid. Tot hij er weer genoeg van heeft. Hij is wel blij dat ik hem kan helpen met de tuin. Zelf is Niels niet zo van de beweging en hij is dan ook al danig uitgeput van die paar dagen dat hij hier bezig is. Wat hij kan kwa niet-bewegen vind ik knap. Ik word onrustig van te lang stilzitten.
Vandaag lekker composthopen omzetten. Lekker zweten. De zon schijnt alweer.

naar boven

3 maart 2006
Boys don't cry

Vanavond RTL 7 om 22.30 de film 'Boys don't cry'. Voor iedereen die ook maar enigzins geïnteresseerd is in gender, (homo-), (trans-)seksualiteit en aanverwante onderwerpen. Ook voor anderen de moeite waard. Geen leuke film, wel heftig en ontroerend. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Hoe verschrikkelijk kan je leven zijn? Hoofdrolspeler hillary Swank kreeg, terecht, een oscar voor haar rol in deze film.

naar boven

1 maart 2006
Hechten aan plekken

Vanmorgen stond er een stuk in de Volkskrant over Rosmalen. Een dorp dat sinds een tijd bij de stad Den Bosch hoort. Er wordt flink gemopperd in dit stukje. Op de Bosschenaren. Dat is blijkbaar heel ander volk dan de Rosmalenaren.
Ik kan me nog een discussie herinneren van toen ik een jaar of 10 was. Bij mijn opa en oma. De hele familie was daar aanwezig, vast één of andere feestdag ofzo. Wij woonden allemaal redelijk dicht bij elkaar maar toch in andere dorpen en steden. Plotseling ging het gesprek op mensen uit andere plaatsen. Dat die zo stom waren en altijd leugens vertellen. Lui en onbetrouwbaar. En dat ging dan over plaatsen waar familieleden woonden. En die zaten daarbij! Die mensen gingen dus vertellen dat die anderen juist in plaatsen woonden waar de mensen nog stommer en raarder waren.
Toen dacht ik al: waar gaat dit in godsnaam over? Mensen die in een andere plaats wonen zijn toch niet anders dan andere mensen? Deze gezellige familiedag eindigde dus niet zo heel gezellig. Al werd er op het eind nog wel gezegd dat deze karaktereigenschappen uiteraard niet van toepassing waren op de aanwezige familieleden. Dit leek mij eerlijk gezegd nog de stomste opmerking. Maar dat zei ik maar niet.
Het idee is dus dat een ander, omdat ie ergens anders woont, anders is. En anders betekent altijd slechter. Dit vind ik een vreemd idee en ik heb dat zelf ook niet. Ik denk dat het samenhangt met het gehecht zijn aan een plaats, een plek. en daar dan de conclusie uit trekken dat niet alleen die plek de beste is maar dat dus ook de mensen die daar wonen de beste zijn. En dan vooral natuurlijk de mensen die daar al heel lang wonen, het liefst daar geboren zijn.
Zelf hecht ik niet aan plaatsen. Sommige plekken vind ik wel mooi en daar ga ik ook graag af en toe naartoe. Maar dat zijn vrijwel alleen maar natuurlijke omgevingen. Een bos, een meertje, de oever van een rivier en dergelijke. Ik ben niet gehecht aan een bepaalde stad of omgeving. De enige reden dat ik in steden en dorpen verbijf is omdat er mensen wonen die ik ken of om te lezen in een bieb en om eten te kopen.
Sommige plaatsen zijn prettiger om te verblijven dan anderen maar overal heb je leuke en niet-leuke mensen, leuke en niet-leuke straten, pleinen en parken.
Het allermeest houd ik van plekken die ik nog niet ken, waar ik de omgeving nog niet verkend heb en waar dus om elke hoek, achter elke boom, in elk park of aan het eind van elke straat iets bijzonders te zien kan zijn. Waar misschien wel winkels zijn met spullen (groenten, fruit, noten) die ik nog niet ken. Waar nog iets te ontdekken valt.

naar boven

28 februari 2006
Rauw 2

Afgelopen zaterdag was ik op de biologische markt in Amsterdam (Noordermarkt). Geweldige markt. Onder andere door het kraampje van Diana.
Zij heeft een kraampje over rauwe voeding, met onder andere: boeken, apparaten om rauwe voeding te bereiden, een aantal voedingsmiddelen en een gezellig praatje. Ook kan je er een glaasje tarwesap drinken.
Ze geeft ook cursussen over rauwe voeding.
Ik ging ook nog op zoek naar rauwe zongedroogde olijven die ergens op deze markt te vinden zouden moeten zijn maar dat is niet gelukt. Helaas.

naar boven

16 februari 2006
Ditchmonkey

Laatst zag ik bij de BBC een programma over een jongen die in de bossen bij Oxford leeft. Geen verward of wereldvreemd figuur maar iemand die een goede baan heeft in Londen, waar hij elke dag op tijd verschijnt. Hij woont in het bos om geld in te zamelen voor een goed doel: the woodland-trust. Dit is een Engelse organisatie die zich inzet om de bossen in Engeland te behouden.
In het begin was het de bedoeling deze actie een paar weken te doen maar ondertussen is het streven om het een jaar vol te houden. Waarschijnlijk gaat hij dat wel halen aangezien hij in april 2004 met deze actie begonnen is. Hij heeft geen huis en bijna geen spullen. Over zijn leven houdt hij een weblog bij onder de naam: ditchmonkey.

naar boven

16 februari 2006
Rauw

Op een van mijn speurtochten naar rauwkosteters kwam ik bij een yogastudio in Amsterdam. unlimitedhealth Ik heb daar heerlijk gegeten. Maar ik vroeg me af of het wel 100% rauw was. Er zat namelijk couscous bij. Volgens mij is dat niet rauw maar volgens hen wel. Omdat het van Lima was en omdat het met lauw water gaargemaakt werd. Dit klopt volgens mij niet. Dan kan je pasta ook wel rauw noemen, dat wordt immers ook wel zacht als je het in koud water laat staan. Later heb ik het opgezocht op de site van lima. Daar staat: "Couscous wordt gemaakt door het griesmeel van harde tarwe te vermengen met water. Daarbij gaan telkens enkele korreltjes aan elkaar kleven. De samengekleefde korrels worden daarna gekookt door middel van hete damp, gedroogd en gekoeld." Niet rauw dus. Ik weet niet of het nog steeds wel rauw genoemd wordt in de studio. Ik vind het niet erg dat een maaltijd niet 100% rauw is maar wel als dat gezegd wordt terwijl dat niet zo is.
In het boek van Roxanne Catz Rox rauw heeft zij het ook over couscous, kamut couscous. Dit is echter net zo min rauw, net als de daar genoemde havervlokken.
Ik ben heel erg geïnteresseerd in de rauwkostbeweging. Ben er ook van overtuigd dat het eten van rauwkost supergezond is. Het is dan ook absoluut niet mijn bedoeling mensen die hiermee bezig zijn af te kraken. Het enige dat ik wil is dat de informatie klopt.
Wat ik ook vreemd vind is dat ik bij alle informatie van en over rauwkosteters merk dat ze aan yoga doen. Vaak zijn ze ook nog spiritueel ingesteld. Ik ben dit niet en ik ben daarom op zoek naar rauwkosteters (rauwtariërs) die supernuchter zijn. Die het wel doen voor hun eigen gezondheid maar ook voor andere redenen. Die daarbij veganist zijn, natuurfreaks en vrolijk in het leven staan. Zonder te ontkennen dat er nog heel veel te verbeteren valt aan het leven op deze planeet. En dus aan de manier waarop mensen met elkaar en met de rest van de wereld omgaan.

naar boven

15 februari 2006
Spullen

Ben net gister terug gekomen van mijn oefenfietstochtje. Net op tijd voor de herfst. Zo ziet het er buiten tenminste uit. Ik had al wel wat regen gehad de afgelopen dagen maar niet aan een stuk door.
Op zich vind ik een buitje af en toe niet erg, maar het is me nog niet gelukt een paar goede waterdichte veganistische schoenen te vinden. Ik ben op zoek naar schoenen die niet alleen veganistisch en waterdicht zijn maar ook het liefst lichtgewicht, supergoed ademend en vooral niet te warm. Rubber en plastic vallen dus al af. Bestaan er geen linnen schoenen met gore-tex?
Tijdens de tocht was ik wel af en toe bang dat mijn fiets gestolen zou worden. 's Nachts of als ik een winkel in moest. Maar nu blijkt ie veiliger bij mij geweest te zijn dan wanneer ik 'm hier had gelaten. Waar die waarschijnlijk meegenomen zou zijn tijdens de inbraak. Zie mirjamsblog.
Ik heb mijn (geleende) fiets nu maar boven gezet, waar ik een klein kamertje tot mijn beschikking heb. Gelukkig heb ik niet veel spullen maar omdat alles wat ik heb in dit kamertje ligt en ik niet heel erg netjes ben lijkt het hier toch een rommeltje. Een fiets, allerlei fietstassen en een paar rugzakken, wat kleding, boeken, dagboek en een map persoonlijke papieren. Daartussen slaap ik op een matje in mijn slaapzak.
Vooral niet denken dat ik zit te klagen. Ik zou niet meer spullen willen hebben, liever nog minder. Ik moet juist heel erg mijn best doen om niet steeds meer troep te verzamelen. In de loop van de tijd raak je gehecht aan bv sommige boeken of cassettebandjes, aan bepaalde kledingstukken of een superlekkerzittende rugzak. Ook de stapel persoonlijke papieren blijft maar groeien. Dat zeul je allemaal maar mee.
Soms denk ik weleens dat een eigen huis wel handig is als opslagruimte. Maar ik ben bang dat het dan alleen maar snel nog veel meer wordt. Dan wil je immers ook wel eens ergens op zitten, misschien een tafel om aan te schrijven. En voordat je het weet heb je een huis vol troep waar je niet meer zonder kan. Dan ben je gevangen.

naar boven

24 januari 2006
Fiets

Ik heb een fiets te leen. Een hele mooie snelle. Daar ben ik mee van plan naar het noorden te fietsen. (zie ook: Plannen.)
Ik ben niet gewend te fietsen, niet als vervoersmiddel tijdens het reizen bedoel ik. Ik heb altijd een rugzak bij me en ik verplaats me te voet, met het openbaar vervoer of per auto als ik een lift krijg. Op deze manier kan je je makkelijk verplaatsen over grote en kleine afstanden. Te voet heeft bovendien het voordeel dat je meer de natuur in kan. Je kan op plekken komen die anders ontoegankelijk zijn. Boven op bergen bv.
Deze tocht per fiets wordt dus een hele nieuwe ervaring. Ik heb er lang over liggen dubben of ik wel op deze manier wil reizen. Een fiets kan ook een ballast worden. Hij kan stuk gaan ergens in de middle of nowhere, dan zit je daar als je 'm niet kan repareren met die fiets en alle bagage die je niet zomaar op je rug kan hangen.
Als je een stuk wil liften of per openbaar vervoer wil doen is dat per fiets veel lastiger dan met alleen een rugzak. En dan moet je ook nog oppassen dat ie niet gestolen wordt. Vooral als je alleen bent moet je 'm nog wel eens achterlaten om boodschappen ofzo te doen.
Waarom dan toch met de fiets? Ik denk dat het ook een groot gevoel van onafhankelijkheid kan geven, je kan grotere afstanden afleggen. Je bent op jezelf aangewezen.
Een ander voordeel van de fiets is ook dat je makkelijker meer bagage mee kan nemen. Een tent bv. en veel eten. Fruit bv. is heel zwaar maar wel absoluut noodzakelijk en altijd een probleem als je een paar dagen of langer geen winkels tegen komt.
Josie Dew Ik ben geïnspireerd geraakt door Josie Dew. Een Engelse vrouw van anderhalve meter die in haar eentje de hele wereld rond fietst. De tassen vol porridge en thee. Eén van de weinige reisboekenseries die echt leuk zijn om te lezen. (Meer over Josie Dew.) Zij laat, op een grappige manier, zien dat er heel veel mogelijk is.
Nu ga ik maar een stukje oefenen want op foto's enzo ziet fietsen op zo'n snelle fiets er altijd heel simpel uit maar ik vraag me ernstig af of dat in het echt ook zo is.

naar boven

11 januari 2006
Knipselberg

Heerlijk gekampeerd. Af en toe was het wel behoorlijk koud maar ik had extra slaapzakken geleend en zo was het goed te doen. Wel zorgen dat er niet teveel blote huid boven de dekens uit komt. Maar wel genoeg om te kunnen ademen. Na twee nachten was de tent bevroren, van het condens. Grappig gezicht zo'n tent, helemaal wit en stijfbevroren.

Toen ik weer thuis kwam was het eerste dat ik zag de knipselberg van Mirjam. Dat ding word steeds hoger en instortingsgevaar is dan ook niet geheel denkbeeldig. Ik vind het geweldig dat zij een archief bijhoudt, het is ook goed van pas gekomen bij het schrijven van haar boek en artikelen. Alleen is het natuurlijk nog geen archief als het alleen maar uitgeknipt maar nog niet in mapjes gedaan is. Dit laatste is een probleem. Dat loopt rijkelijk achter. Iedereen hier in huis heeft wel geprobeerd te helpen maar om het te catagoriseren is toch echt de hand en het denkwerk van Mirjam nodig. Zij moet tenslotte weten waar alles gebleven is. Op de een of andere manier krijgt ze het niet voor elkaar, dit levert weer stress op en zo gaat het van kwaad tot erger. Ik heb weleens voorgesteld om alles weg te gooien maar dat schijnt nog veel moeilijker te zijn.

naar boven

22 december 2005
Plannen

Als ik hier logeer laaf ik mij altijd aan de vele boeken, kranten en tijdschriften die hier in huis rondzwerven. Ik kijk ook veel tv. Dompel mij onder in informatie. Ik lees echter niet alles zoals sommige anderen hier in huis wel lijken te doen. De meeste vervelende ellende probeer ik te vermijden. Ik heb geleerd dat dat mijn humeur en stemming kan beïnvloeden en daar heb ik niet altijd zin in. Dingen als oorlog en dreigingen van geweld zijn zo onwerkelijk en vind ik eerlijk gezegd in vrijwel alle gevallen zo stompzinnig en frustrerend dat ik er liever niets over weet. Bovendien, wat kan ik er mee als ik bv. weet dat Japan China beschuldigd van wapenmakerij.
Ik maak veel liever plannen. Ik heb nu bedacht om naar de noordkaap te fietsen. Alleen al van het voorbereiden van zo'n plan wordt ik helemaal blij. Kaarten zoeken, route uitstippelen, vreemde talen leren, bedenken wat allemaal mee moet en vooral wat niet, bij elkaar schrapen van spullen die mee moeten, liefst gratis of heel goedkoop. Uitzoeken wat er te eten valt onderweg. Er groeit vaak zoveel eetbaars maar het verschilt nogal in welk seizoen je ergens bent. En in welk klimaat, op welke hoogte en dergelijke.
Maar eerst een paar dagen kamperen met Mirjam en Johanneke. Ik hoop heel hard dat het gaat sneeuwen.

naar boven

22 december 2005
Mijn naam is Haas

Ik kom uit een klein dorp in Scandinavië. Hoog in het noorden, waar de winters lang, donker en koud zijn. Wel met veel sneeuw!
Op dit moment logeer ik bij Mirjam, Niels en de anderen. De nachten zijn hier minder lang dan in het hoge noorden maar helaas is hier ook veel minder natuur. Ik ben gewend in het bos te slapen met alleen het geluid van vogels en andere dieren om mij heen. Vind hier maar eens een bos. Nederlanders noemen iets al een bos als er vijf bomen bij elkaar staan. Als je dan eindelijk een plekje gevonden hebt moet je altijd opletten of er geen mensen in de buurt zijn. En vrijwel overal hoor je dag en nacht het zoemen van autowegen.
Toch zijn er wel plekjes te vinden, ik ga natuurlijk niet zeggen waar die zijn.
Het leven hier heeft weer andere voordelen. Veel mensen om mee te praten. Dat mis ik nog weleens in die eenzame bossen. Vogels en andere dieren zijn leuk maar een echt gesprek kan je er nauwelijks mee voeren. En gesprekken zijn een goed middel om je gedachten te scherpen, om beter te weten wat je denkt, naast dat het gewoon heel fijn kan zijn.
Hier slaap ik in de tuin. Dat heeft ook weer zijn voordelen. Een wc en badkamer binnen, en als het te bar wordt met het weer kan ik altijd binnen op een bank gaan liggen.

Mirjam maakt elke ochtend een foto van het uitzicht uit haar raam. Ik snap dat niet. Het lijkt me superdeprimerend om elke dag hetzelfde uitzicht te hebben. Als ze nou nog uitkeek op de zee of een bos ofzo dan kon ik me er nog iets bij voorstellen.

naar boven
Bio Haas
Kenmerken:
onstuimig, aktie.
Houdt van:
rauwe wortelcake, sneeuw, buiten slapen, bergen, Padjelanta, reizen, veel ervaringen opdoen, nieuwe figuren ontmoeten, luieren in de zon.
Hekel aan:
regen, bezittingen, regelmaat, verplichtingen, auto's, vliegtuigen.

email:
info at haasje-repje.nl
webdesign: Mirjam Vaes