|
home agenda en tips redactie uitgeverij links (over) literatuur: literatuur recensies tweedehands boeken (over) veganisme: veganisme FAQ recepten uit het nieuws achtergronden bij uit het nieuws schoenen weblogs: balthasarsblog haasblog mirjamsblog mopperblog nielsblog mirjamsschrijfsels: artikelen columns recensies boek andermensschrijfsels: joop boer andere projecten van (medewerkers van) De Zeepkist : www.nielsdebeer.nl www.voedselencyclopedie.nl www.leefbarewereld.nl onderwerpen mirjamsblog april 2006: parttime vegetariër (vracht)auto's Amnesty International Schrijven Huiskamerrestaurant Spiegeltje, spiegeltje Mama, papa, opa, oma Kiezen 2008, 1ste kwart. sept, okt, nov, dec. 2007 juni, juli, augustus 2007 april, mei 2007 januari, februari, maart 2007 november&december 2006 september&oktober 2006 juli&augustus 2006 juni 2006 mei 2006 april 2006 maart 2006 februari 2006 januari 2006 2005 |
Mirjamsblog april 200629 april 2006 Parttime vegetariër Gisteren een stukje in de Metro 'Parttime vegetariër dankzij vogelgriep. Nederlanders, die normaal gesproken graag vlees verorberen, zeggen door de vogelgriep minder vlees te eten. Het virus doet de groep parttime vegetariërs zeer snel groeien.' Vandaag verklaar ik vanwege een virusje meer fruit te gaan eten. Dit zal niet alleen de groep parttime rauwkosteters maar ook de groep parttime fruitariërs doen groeien. Aangezien ik ook af en toe helemaal niets binnen kan houden is nu ook de groep parttime breatharians enorm gegroeid. naar boven 26 april 2006 (Vracht)auto's Zelfs op het strand moet je tegenwoordig uitkijken voor (vracht)auto's. Waar gaat dat heen met de wereld? 
naar boven 25 april 2006 Drollen In de duinen bij Bloemendaal lopen tegenwoordig grote grazers rond. Deze draaien grote drollen. Ik heb die beesten niet gezien maar wel veel van die drollen. Veel groter dan hondendrollen maar zonder die stank. De stank van drollen wordt bepaald door het voedsel wat de dieren eten. Grasetersdrollen stinken niet. Vleesetersdrollen wel, en dan vooral de drollen van (huis)dieren die bewerkt voedsel, uit blik enzo, krijgen. Dat is de ellende van al die hondendrollen. 
Het feit dat die beesten er tegenwoordig lopen zorgde er wel voor dat ik me er minder op mijn gemak voel dan vroeger. Dat heeft vast te maken met die keer dat ik aangevallen werd door een pony op een wandeling. Ik vind het heel vervelend om dit soort grote beesten tegen te (kunnen) komen op een wandeling. Kan me voorstellen dat zij het ook vervelend vinden als er mensen door hun terrein lopen.
naar boven 22 april 2006 Amnesty International Als je hier in de stad bent is het spitsroeden lopen tussen alle aanbieders van kranten, smaaktesten en goede doelen. Dit is één van de redenen dat ik zo min mogelijk in de stad kom. Meestal lukt het mij wel om ze te negeren maar niet altijd. Zo werd ik gisteren gevangen door een meisje van Amnesty International. Zij had een goed verhaal, we hadden een leuk gesprek. Ik kon in ruil voor het aanhoren van wat zij te vertellen had, mijn visie over de koppeling van mensenrechten, milieu en vleeseten aan haar kwijt. Deze dingen hangen tenslotte allemaal samen. Aan het eind werd ik lid van Amnesty en beloofde zij zich wat te verdiepen in het vegetarisme/veganisme. Op zo'n manier wil ik best af en toe aangesproken worden. naar boven 19 april 2006 Schrijven Mijn streven is om elke dag een stukje te schrijven. Om het ritme erin te houden en om het schrijven zelf te blijven oefenen. Dat lukt helaas niet altijd. Soms omdat ik me niet lekker voel, geen zin heb of de hele dag weg ben. Maar soms ook omdat ik gewoon niets kan bedenken om over te schrijven. Van dat laatste heb ik al een paar dagen last. Misschien beleef ik gewoon te weinig, hier in huis achter mijn computer. Want ik zit er wel. Ben nu een nieuw boekje aan het maken. De Vegafaq zoals die op deze site staat maar dan iets aangepast. Het wordt waarschijnlijk een heel mooi boekje, met veel tekst. Omdat ik op mijn andere boek Veganisme - een manier van leven nogal wat commentaar gekregen heb omdat er geen plaatjes instaan ben ik nu aan het bedenken of en zo ja hoe ik dat nu wel moet doen. Ik ben niet zo van de plaatjes. Geef mij maar tekst. Maar blijkbaar schrikt dat mensen af. Moet ik hier wat mee? In hoeverre kan je je eigen ideeën volgen als je tegelijkertijd graag wil dat mensen je boeken lezen/kopen? Hoe veel consessies moet je doen? Liefst niet te veel wat mij betreft. Dat heeft dan echter waarschijnlijk wel consequenties voor de verkoop. Wat op zich niet zo erg is maar wel lastig omdat mijn streven nog steeds is om op de een of andere manier mijn geld te kunnen verdienen met wat ik schrijf. Ik ben er nog niet uit. naar boven 14 april 2006 Huiskamerrestaurant Een tijdlang hadden wij hier in huis een kleinschalig restaurantje, 'de huismus', een zogenaamd huiskamerrestaurant. Ik vind het leuk om te koken en als je voor meerdere mensen kookt kan je dingen uitproberen die je voor jezelf alleen niet zo gauw zou doen. Bovendien is er voor biologisch-etende veganisten niet veel keuze om uit eten te gaan. We kookten tegen kostprijs, al het werk dat wij er instaken was vrijwillig. Al snel vormde zich een redelijk vaste groep mensen die geregeld kwamen eten. Door diverse omstandigheden zijn wij hiermee gestopt. Gister hoorde ik op de radio dat er in Den Haag een voorstel is gedaan om dit soort restaurantjes te verbieden. Om dat ze concurentievervalsend zouden zijn. Weer zo'n onzinnig voorstel waarmee gepoogd wordt kleinschalige initiatieven de nek om te draaien. Dit soort restauranjes zijn helemaal niet bedoeld om winst te maken, ze zijn opgezet vanuit een sociaal en hobbyistisch oogpunt. Denken ze daar in Den Haag nu echt dat de mensen die hier naar toe gaan nu in plaats daarvan naar een regulier restaurant zullen gaan? Waar het eten veel duurder is, waar ze niet dezelfde aanspraak hebben. Om nog maar te zwijgen van die mensen die bv. biologisch en/of veganistisch willen eten. En die mensen die het leuk vinden om te koken voor anderen, om gasten te ontvangen en verwennen, die krijgen nu zeker allemaal een baan aangeboden waar ze datzelfde tegen betaling kunnen gaan doen? Op hun eigen voorwaarden uiteraard. Zelfs voor de vvd is dit een vreemd standpunt. Zij zijn toch voor vrije ondernemersschap en concurrentie? Als het werkelijk zo zou zijn dat dit soort initiatieven een concurrentie zou zijn voor reguliere bedrijven dan zou ik me maar eens af gaan vragen waarom dat zo is. En misschien moeten die regulieren bedrijven dan wel sluiten omdat ze concurrentievervalsend zijn. naar boven 12 april 2006 Spiegeltje, spiegeltje Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de meest rechtse in het land? Na alle stoere praat van Verdonk doet nou ook Rutte een poging zo rechts mogelijk te worden met zijn voorstel alleen nog mensen met een arbeidshandicap bijstand te willen verlenen. De rest zoekt het zelf maar uit of krijgt een baan voor 600 euro per maand. Trouwens ook Groenlinks doet een dappere poging met de (voorgestelde) verplichte screening van kandidaten. Alle kandidaten krijgen een uitdrukkelijke informatieplicht over hun verleden. Dit noemen ze dan ook nog een 'integriteitscode'. Misschien wordt zelfs de AIVD wel te hulp geroepen. Ik had al ernstige bedenkingen bij deze partij nadat ze verklaard hadden niet meer tegen economische groei te zijn, maar nu hebben ze wat mij betreft echt afgedaan als alternatieve, linkse club. naar boven 11 april 2006 Mama, papa, opa, oma Laatst was ik op een feestje van vrienden, mensen van mijn leeftijd die een dochter hebben van een paar jaar. Ik weet niet precies hoe oud, oud genoeg in ieder geval om tegen te praten. De ouders van mijn vrienden, de grootouders van het kind dus, waren er ook. Vroeger hadden deze mensen allemaal een naam. Nu niet meer. Nu heten ze oma, mama, papa of opa. En niet alleen voor de dochter, nee ze doen er allemaal aan mee. De moeder noemt haar vader opa. Zij noemt haar man papa en haar moeder is oma geworden. Ook als het kind er niet bij was. Zijn die mensen gek geworden of is dit normaal? Alles wordt gezien vanuit dit kind, eigen identiteit verdwijnt. Ik begon me ernstig af te vragen of van mij ook verwacht werd dat ik deze nieuwe namen zou gebruiken. Ik wou het voor de grap doen maar was bang dat ze het normaal zouden vinden, de grap niet zouden snappen en ik gedoemd zou zijn dit bizarre spelletje mee te spelen. Voor je het weet verzeil je ergens waar je niet wil zijn en kan je niet meer terug. Of ga je het ook normaal vinden. Dat nooit. naar boven 10 april 2006 Kiezen Ik lees veel over internet, onder andere over andere webloggers. Het valt mij op dat de meeste van deze mensen een thema hebben waar ze over schrijven. Dat kan van alles zijn, een hobby of een ziekte, een nieuw kind of eigen gedichten. Hoewel ik begonnen ben met deze site en mijn blog om te proberen aandacht voor mijn boek en het veganisme te genereren vind ik het te beperkend om het alleen daar over te hebben. Dus ben ik al een tijdje op zoek naar een wat breder thema waar deze zaken in kunnen passen maar dat tegelijkertijd ook andere zaken kan omvatten. Dit is niet gelukt. Ik heb het niet gevonden. Ik kan niet kiezen, vind teveel dingen interessant en belangrijk om me te moeten beperken. Ooit was ik van plan een weblog bij de volkskrant te beginnen maar daar moest je jezelf ook indelen bij een onderwerp. Dan houdt het al op voor mij. Ik wil overal over kunnen schrijven. En alles breder trekken omdat alles met alles verbonden (b)lijkt te zijn. Als ik het over mijn migraine en andere kwaaltjes heb wil ik het tegelijkertijd hebben over het belang van gezondheid in het algemeen en de invloed van o.a. voeding en andere aspecten hierop. Als ik het over veganisme heb gaat het niet alleen over voeding en dieren maar ook over milieu, politiek, mensen, water en bomen. Maar ik wil het ook hebben over literatuur, films, treinen, reizen, fotografie, de gevaarlijke kanten van internet, hoe de economie beter geregeld kan worden, hoe vanalles beter geregeld kan (en moet) worden, of en hoe ik rauwkosteter moet worden, wat er op tv is en waarom dat zo goed of slecht is. En nog veel meer. Het niet kunnen kiezen ervaar ik vaak als een handicap omdat het lastig is om geen beslissingen te kunnen nemen en omdat ik me niet met één ding bezig kan houden, maar het heeft ook voordelen. Door veel afwisseling en interesses heb ik een brede kennis waardoor ik makkelijk verschillende zaken aan elkaar kan koppelen en verbanden kan leggen. Ik kan makkelijk met verschillende mensen over de meest uiteenlopende onderwerpen een gesprek voeren en verveel me daarom in gezelschap niet gauw. Omdat ik ook veel wil weten op al die vlakken heb ik altijd een stapel nog te lezen boeken en tijdschriften. Het is ook wel eens lastig omdat ik geen tijd genoeg lijk te hebben. Maar het is beter dan verveling en niet weten wat te moeten doen. Daarom blijft deze blog een allegaartje van onderwerpen. Specialisatie is nou eenmaal niet mijn ding. naar boven |
Bio Mirjam
Kenmerken:media/nieuwsjunk, piekeraar, verzamelaar (o.a. van: knipsels, boeken, gereedschappen, landkaarten), chaotisch. Houdt van: lezen, schrijven, koken, heuvels en bossen, surfen op het net, mailen, wandelen, fietsen, kamperen, dansen, stilte, tv-kijken, rauwe zuurkoolsalade, spinazie, rust. Hekel aan: telefoons, koude en natte voeten, zeurende mensen, hondenpoep, verplicht gezellig moeten doen, zogenaamde feestdagen. reageren? mirjam at de-zeepkist.nl |