|
home agenda en tips redactie uitgeverij links (over) literatuur: literatuur recensies tweedehands boeken (over) veganisme: veganisme FAQ recepten uit het nieuws achtergronden bij uit het nieuws schoenen weblogs: balthasarsblog haasblog mirjamsblog mopperblog nielsblog mirjamsschrijfsels: artikelen columns recensies boek andermensschrijfsels: joop boer andere projecten van (medewerkers van) De Zeepkist : www.nielsdebeer.nl www.voedselencyclopedie.nl www.leefbarewereld.nl onderwerpen nielsblog: Chip Plastic April Frisse lucht Kruik en slaapmuts The Story of Stuff Econsuminderen Doorschieten Crisis Zaaien Sneeuw Bibliotheek Wakker worden! Winterslaap nielsblog 2006 nielsblog 2007 |
nielsblog10 juni 2009 Chip 
Net terug van een paar dagen fietsen met Mirjam en bij thuiskomst het blad Chip (06/2009) in de bus. Snel gekeken naar bladzijde 22 alwaar een interview met mij staat. Ik was hier uiteraard van op de hoogte maar het is toch grappig om het dan echt zwart op wit te zien.Ik krijg vaker verzoeken om interviews of om op de radio of tv te verschijnen. Hieraan doe ik vrijwel nooit mee, heb geen behoefte aan teveel aandacht. Tegelijkertijd merk ik wel dat er behoefte is aan informatie over de manier waarop ik leef. Zuinig, sober en duurzaam. Dit lijkt tegenwoordig (weer) erg in de mode, grotendeels ingegeven door milieu- en kredietcrisis ongetwijfeld. Maar toch. Het vreemde is wel dat veel mensen mij vragen stellen en zelfs bewonderen maar dat zij tegelijkertijd vinden dat ik wel erg ver ga en toch wel erg extreem ben. Zover zouden ze zelf nooit kunnen (willen) gaan. Voor veel journalisten ben ik uiteindelijk meestal toch niet geschikt voor dat tv- of radioprogramma. Ook goed, voor mij hoeft het niet. Het grappige aan het interview met Chip is dat het geen blad over duurzaamheid, milieu of consuminderen is maar een computertijdschrift. En dat ze mij uitgekozen hebben omdat ik blijkbaar pas in het rijtje "online dagboeken waar misschien maar een handvol mensen lyrisch over is, websites van excentriekelingen en schrijfsels van op het eerste oog onbelangrijke figuren". Hier kan ik me best in vinden en op deze manier bereik ik tegelijkertijd een heel ander publiek dan gewoonlijk. Helaas staat het interview niet online en moet je om het te kunnen lezen het blad kopen of, op z'n Niels', in de bieb lezen. naar boven 16 mei 2009 Plastic 
Na het lezen van het boek 'Plastic soep' over het grote drijvende eiland van plastic dat in de oceaan drijft (The Great Pacific Garbage Patch) heb ik besloten mijn eigen plastic- en ander afvalgebruik eens serieus onder de loep te nemen. Ik had het idee dat het wel meeviel, dat ik niet heel veel afval had, maar dat viel vies tegen.Ik dacht dat het boodschappen doen in biowinkels er automatisch voor zorgde dat mijn bijdrage aan afvalbergen minder was en dat is waarschijnlijk ook wel zo vergeleken met het boodschappen doen in 'normale' winkels. Maar echt milieuvriendelijk is het ook hier niet. Ik kan me nog herinneren dat een (flink) aantal jaren geleden er in de natuurvoedings- en reformwinkels geen of weinig plastic verpakkingen te vinden waren. Granen, noten en dergelijke kon je scheppen uit grote bakken in papieren zakken die je meermalen gebruikte. Tegenwoordig mag dit geloof ik niet meer in verband met hygiëne ofzo. Nu zit ook hier vrijwel alles in plastic zakken. Het ziet er allemaal misschien wel schoner uit maar is het dat ook? Hoe zit het dan met al dat afval dat eindigt in oceanen, in de lucht nadat het verbrand is in grote ovens, in de magen van dieren tot op de polen? Is dat dan zo hygiënisch? Of is het alleen maar onzichtbaar? Mijn plan was om te kijken of het mogelijk is om helemaal geen voedsel in plastic verpakkingen te kopen. Dit werd al snel een probleem. Om brood te kopen in een papieren zak moest ik een zakje bij de groenteafdeling halen omdat alle broodzakken, ook de papieren, een plastic laagje hebben, tegen het oud en hard worden. Vrijwel alle noten, gedroogd fruit (rozijnen, dadels, abrikozen, vijgen), granen, peulvruchten en andere basisproducten zitten in plastic zakjes en dan ook nog in kleine hoeveelheden. Deze vallen dus allemaal af als je geen plastic wilt. Net als vleesvervangers, tofu en tempèh, thee, koekjes, yofu, soja- of rijstemelk, en vrijwel alles wat ik nog meer placht te kopen. De groenten en het fruit zijn over het algemeen niet in plastic verpakt. (Tenzij je in een 'normale' supermarkt biologische groenten wil kopen, die zijn hier altijd in plastic om te zorgen dat ze niet in de war raken met de niet-bio dus goedkopere spullen.) Al zit bv bleekselderij wel altijd in een plastic jasje. Waarom dit is weet ik niet. Als je dan ook nog rekening wilt houden met voedselkilometers en andere zaken wordt het wel heel ingewikkeld om alles goed te doen. Ik kan me voorstellen dat mensen er geen zin (meer) in hebben en dus nergens meer rekening mee houden. Zelf kies ik ervoor te doen wat ik kan en wat voor mij leefbaar is. Ik geloof dat het altijd beter is iets te doen dan niets te doen. Er zou eigenlijk een nieuw soort winkel moeten komen: een ecologische winkel waar alles dat er verkocht wordt aan allerlei ecologische principes voldoet. Dus waar niet alleen gekeken wordt naar de manier van kweken van het voedsel maar ook naar het vervoer, naar de verpakking, naar de omstandigheden waaronder het geproduceerd wordt enzo. P.S. Ik heb onderzoek gedaan in slechts een paar winkels dus ik weet niet of bovenstaande algemeen geldend is maar ik ben bang van wel. naar boven 2 mei 2009 April Ik wilde een stukje schrijven over hoe geweldig de maand april mij was bevallen, dat ik deze maand alvast wilde uitroepen tot de beste maand van 2009, vanwege de natuur, het enthousiasme waarmee bomen, struiken en andere planten blaadjes en bloesem krijgen. In uitbarstingen die bijna niet bij te houden zijn, is ineens alles groen. Versgezaaide spinazie, sla, kruiden en ander spul schiet de grond uit. Vogels zingen zo hard en zo massaal dat iedereen daar wel blij van zou moeten worden. Ik word dat in ieder geval wel Tot ik op de radio hoor en in de krant lees dat de natuur het ook niet meer snapt, in de war is. Dankzij de koude winter en het warme voorjaar gebeurt alles te vroeg en gaat het te snel. En dat is een slecht teken want opwarming van de aarde, klimaatverandering en ander onheil waar ook ik niet blij mee ben. Hoe doe ik dat nou met mijn gevoelens, mag en kan ik nou niet meer genieten van al het nieuwe frisse leven buiten? Moet ik mij zorgen maken en me druk maken hierover in plaats van blij te zijn en te genieten? Niet alleen de natuur raakt zo in de war. naar boven 21 april 2009 Frisse lucht Wat voelt het fijn en goed om weer eens de verse lucht over mijn blote huid te laten stromen. Na maanden van het dragen van veel laagjes kleren en het slapen onder dikke dekens, waarna de huid een beetje muf en bedompt aan begon te voelen, eindelijk weer verfrissing. Hoewel de nachten nog koud zijn is de zon overdag weer heerlijk warm. Nu pas merk ik weer hoe mijn lichaam snakt naar zonnewarmte, koud water, verse groene blaadjes en frisse lucht. De laatste dagen geniet ik volop en probeer ik goed te maken wat ik allemaal gemist heb. In de tuin groeit een jong boompje, ik denk een paar jaar oud en ongeveer een meter hoog. Ik heb geen idee wat het is maar zijn blaadjes zijn zo zacht als fluweel. Als je ermee over je gezicht aait voelt het gewoon troostend, liefdevol. Niet dat ik denk dat deze boom deze gevoelens kent maar hij wekt ze bij mij op. Geen oordelen en meningen, dat is volgens mij één van de aantrekkingskrachten van de natuur. Dat is wat mensen zoeken als ze gaan wandelen, fietsen, tuinieren of gewoon in het gras liggen. De natuur is echt, niks is nep. Wolken, bomen, rotsen en dieren, ze zijn zoals ze zijn en ze doen wat ze doen. En zo is het goed. naar boven 17 februari 2009 Kruik en slaapmuts 
In het rijtje geweldige uitvindingen (fiets en bibliotheek) wil ik graag de kruik en de slaapmuts toevoegen. Deze twee atributen hebben mij deze winter warm gehouden in de soms wel erg koude nachten hier. En ze doen dat nog steeds.De kruik, niet die stenen fles van vroeger maar de rubbere warmwaterzak, is elke avond weer een kadootje in het verder koude bed. De eerste helft van de nacht omwikkeld met een handdoek omdat die anders té warm is, de twee helft zonder omdat de kruik dan kouder maar ik inmiddels warmer ben, houdt hij mij warm. Gecombineerd met een slaapmuts, gemaakt van een versleten hoeslaken, heb ik alle vriesnachten tot dusver doorstaan. En er waren echt nachten bij dat het hier vroor, in huis! De kruik vul ik met water dat net van de kook af is. Omdat ik niet teveel water wil verspillen gebruik ik elke nacht hetzelfde water. Hier heb ik speciaal een oude fluitketel voor gekocht, tweedehands voor vrijwel niets, omdat het water erg naar rubber gaat smaken en dat wil ik liever niet in mijn thee. Hoewel in de gebruiksaanwijzing wordt gewaarschuwd tegen het gebruik van te heet water ben ik er van overtuigd dat het geen kwaad kan. Wat wel kwaad kan is de kruik na gebruik te legen en leeg op te bergen. Als het rubber uitdroogd gaat het scheuren en dus lekken. Altijd opbergen met water er nog in dus. En hoewel ik de nachten goed doorgekomen ben en het absoluut wel wat had zo'n echte winter met sneeuw en ijs, mag het wat mij betreft wel weer afgelopen zijn nu. De winterslaap is zo goed als over en ik heb lentekriebels. Zaaien wil ik, in de tuin werken en in de zon liggen. Sla, komkommers en tomaten eten in plaats van kool, prei en wortels! naar boven 15 december 2008 The Story of Stuff 
Iedereen die wil weten waarom het eigenlijk belangrijk is om te consuminderen raad ik aan te kijken naar het filmpje The Story of Stuff met Annie Leonard.Op een grappig manier vertelt Annie wat de nadelen zijn van het produceren, (ver)kopen en dumpen van spullen. Wat de consequenties zijn voor natuur en milieu, mensen en gezondheid en nog veel meer. Wie weet bv hoeveel gif er vrij komt bij het produceren en dumpen van spullen, dat van alle gekochte spullen liefst 99% na een half jaar als afval eindigt en dat het geluksgevoel gedaald is sinds de promotie van het consumentisme in Amerika en dat consumeren officieel uitgeroepen is tot het hoogste doel in het leven. Informatief en onthutsend zelfs voor mensen die al veel, denken te, weten. Het filmpje is Amerikaans maar gaat niet alleen over de situatie daar. Alle problemen die samenhangen met (het produceren, (ver)kopen en dumpen van) stuff zijn internationaal. Leve de eigen verantwoordelijkheid! naar boven 5 december 2008 Econsuminderen Geheel toevallig en per ongeluk vond ik een nieuw begrip uit: econsuminderen, waarvan de betekenis me dankzij het zien van dit woord meteen duidelijk was. Een samentrekking van ecologie en consuminderen. Oftewel het consuminderen om redenen die te maken hebben met milieu, dierenwelzijn, de gezondheid van de aarde (en dus van alle levende wezens die hier leven) en, last but not least, met de mogelijkheden voor een fatsoenlijk bestaan voor alle mensen. Hierbij gaat het dus niet om zuinig leven uit vrekkigheid of vanwege een krediet- of ander soort crisis. Maar om een duurzame manier van leven waarbij geen geld (energie, grondstoffen, etc.) verspild wordt aan overbodige, slechte en onzinnige onzin maar waar wel geld is voor eerlijke handel (fair trade), biologisch voeding, schone energie, het ondersteunen van anderen die het moeilijk hebben, kleding en gebruiksvoorwerpen van biologisch geteelde grondstoffen, een goede fiets en/of andere duurzame manieren van vervoer, het steunen van mensen en projecten die echt iets zinnigs bijdragen aan de wereld enzovoort, enzovoort. Dus geen goedkope kleding of spullen waarvan het vermoeden (of de zekerheid) bestaat dat het gemaakt is dankzij kinder- of slavenarbeid (jazeker, dit komt nog voor!) maar wel b.v. tweedehandse of zelfgemaakte spullen. Natuurlijk eerst even gegoogled of het begrip al gebruik wordt en zo ja in wat voor betekenis, of dat ik echt iets nieuws heb bedacht. Uw zoekbewerking - econsuminderen - heeft geen overeenkomstige documenten opgeleverd. Mooi, hierbij claim ik als eerste het gebruik van dit begrip. Er rust uiteraard geen copyright op, integendeel, ik hoop dat het volgend jaar genomineerd zal worden voor het woord van het jaar in de Van Dale maar vooral hoop ik dat veel mensen deze manier van leven als iets vanzelfsprekends zullen gaan zien. En dat ik, en mensen zoals ik, niet meer gezien worden als wereldvreemde wezens die iets doen wat anderen ook wel zouden willen of vinden dat ze het ook zouden moeten doen, maar ja, dat lukt niet, daar hebben ze geen tijd voor, het heeft toch geen zin om het in je eentje te doen of daar zouden anderen, de regering, grote bedrijven, Amerika, Brussel eerst eens iets aan moeten doen. Leve de eigen verantwoordelijkheid! naar boven 27 oktober 2008 Doorschieten De zaadjes die ik gezaaid heb eind augustus (zie Zaaien op 30 augustus 2008) doen inderdaad niet aan doorschieten. De veldsla is in twee maanden welgeteld 5 mm boven de grond gekomen. De spinazie en snijbiet doen het iets beter en zijn wel 5 cm gegroeid. En die paar cm blad is nu ook al herfstig aan het verkleuren. Zou ik een hele nieuwe soort ontdekt hebben: spinazie (laat miniblad) in bijzondere herfsttinten. Misschien dat ik daar patent op aan kan vragen. naar boven 12 oktober 2008 Crisis Opwarming van de aarde, smeltende ijskappen, oliecrisis, voedselcrisis, kredietcrisis, what's next? Drinkwatercrisis, oorlog, honger en armoede? Een gevoel van machteloosheid overvalt mij regelmatig als ik de krant lees en naar de radio luister. Doe dat dan niet, zou je zeggen. Maar zo simpel is dat niet, en bovendien gaat het daardoor niet weg. De laatste crisis draait om geld, vaak om niet bestaand geld dat door mensen met grote bekken en andere overredingstechnieken verkocht is aan andere mensen. Handel in lucht, bluf en onzin, ook wel aandelen en investeringen genoemd.Toen puntje bij paaltje kwam liepen de grote bekken weg met, echt, geld en bleven de anderen over met echte schulden. Nu ben ik helemaal geen econoom, ik probeer maar een beetje alles te begrijpen door de krant te lezen. Eén ding dat mij wel duidelijk is geworden is dat de economie geen wetenschap is, niet logisch is maar uiteindelijk alleen maar draait op en om emotie. Vertrouwen is de meest genoemde. Als iedereen dat nou maar heeft dan komt het allemaal wel goed. Vooral geld uit blijven geven en niet gaan sparen want dat is slecht voor het vertrouwen. Ik denk daar, in mijn ongetwijfeld extreme naïviteit, toch iets anders over. Ik vind dat iedereen moet investeren. Niet in aandelen of opties maar in een moestuin, in zijn/haar eigen gezondheid, in zelfredzaamheid en onafhankelijkheid. Want of het voedsel (ik geef maar een voorbeeld) nou duurder wordt door stijgende transportkosten, door de verdringing van landbouwgrond voor de verbouw van biobrandstoffen, of door inflatie, de groenten uit eigen tuin kosten nooit meer dan wat zaad en een aantal uren werk in de gezonde buitenlucht. Dit laatste is tegelijkertijd een investering in je gezondheid. En hoe gezonder je bent hoe langer je zelfstandig en onafhankelijk kan blijven. Door te investeren in zonnepanelen, windmolentjes en andere bronnen van direkt te produceren energie kan je verschoond blijven van hoge energierekeningen. Dat kan ook door electriciteit te vervangen door spierkracht door bv zelf af te wassen en ander karweitjes te doen zonder machines. Ik heb hier al eerder over geschreven (zie energie op 27 september 2007) dus voor de trouwe lezers is dit geen verrassing. Sowieso geloof ik in zuinig doen, in geen onzinnige producten kopen, in herstellen in plaats van vervangen. Niet alleen in tijden van crisis maar juist ook in tijden van voorspoed. Ik geloof absoluut dat dat een betere weg naar geluk of levensvervulling is dan het zinloze gejaag op meer geld, meer spullen, en grotere kicks. En mocht er dan een echte crisis komen dan heb je daar minder last van. naar boven 30 augustus 2008 Zaaien Zaaien kan niet alleen in het voorjaar, ook nu nog is er van alles mogelijk. Zo heb ik gisteren ik veldsla, spinazie (vroeg reuzenblad) en snijbiet gezaaid. Zodat ik over een paar maanden weer lekkere verse blaadjes kan eten. Deze groenten liggen niet vaak in de winkel en als ze er al liggen zijn ze snel verlept en dan zien ze er zo onappetijtelijk uit dat ik maar vanaf zie. Een ander voordeel van in deze tijd van het jaar zaaien is dat de kans op doorschieten veel kleiner is. Groene bladgroenten zijn niet alleen heel gezond maar ze smaken ook allemaal anders. Kropsla bijvoorbeeld smaakt heel anders dan veldsla of spinazie. Toch liggen er in de winkels meestal maar een of twee soorten groene blaadjes. In biowinkels is het over het algemeen wel iets maar niet veel beter. En er zijn zoveel soorten sla en andere groenten. Eigenlijk zou iedereen een eigen tuin moeten hebben om verschillende dingen uit te proberen. En om te proeven hoe echte verse groenten recht uit de grond smaken. Want dat is een verschil. naar boven 24 maart 2008 Sneeuw   Vanmorgen werd ik wakker en het was volkomen stil. Nu is het hier over het algemeen heel rustig, vooral 's morgens, maar nu klonken die geluiden die er waren, voornamelijk blije vogeltjes, gedempter dan anders. Het duurde even voordat ik het door had. Sneeuw! 12 maart 2008 Storm Niet alleen de regen lijkt van karakter te veranderen, ik heb ook het idee dat het meer en harder stormt. De laatste dagen is het weer goed raak. Talloze losliggende dingetjes, zoals emmers, potjes om plantjes in op te kweken en materiaal dat normaliter gewoon een beetje ligt te liggen in de tuin, wachtend op een toepassing, vliegt nu rond als ik het niet op tijd binnen haal of vastsjor. Alles in dit huisje kraakt en kreunt en het lijkt het elk moment te kunnen gaan begeven. (Net als de huisjes van de drie biggetjes die omver geblazen werden door de grote boze wolf. Alleen het laatste huisje van baksteen bleef overeind. Als ik het mij tenminste goed herinner.) In het bos klinkt het alsof je aan zee bent, alsof er woeste golven beuken op de duinen. Maar ik ben hier niet aan zee, het zijn de bomen die lawaai maken met hun zwiepende takken, hun geschuur tegen elkaar en hun gekraak van afscheurende takken. Hele bomen zijn de afgelopen nachten bezweken en de paden liggen vol takken en stammen. Het is eng maar ik houd mijzelf maar voor dat de kans dat er net zo'n boom op mijn hoofd valt waarschijnlijk heel klein is. Dat is natuurlijk ook zo maar dat wil niet zeggen dat het niet kan gebeuren. Of dat er een boom op mijn huisje valt, en dan dus dwars erdoorheen, op mijn bed, terwijl ik er in lig. Ik slaap er een beetje onrustig door. Angstig maar toch zeker ook wel gefascineerd. Zou dit ook een gevolg zijn van de klimaatverandering, ik vermoed van wel maar zeker weten doe je het niet. Toch denk ik dat het handig is om niet alleen te proberen dit te stoppen, voorzover ik daar iets aan kan doen, maar ook om me voor te bereiden op andere omstandigheden. Moet het daar eens over hebben met Haas, die is daar altijd mee bezig. Te bedenken wat je echt nodig hebt, hoeveel daarvan je mee kan sjouwen als je moet vluchten, en hoe je moet overleven in allerlei vervelende omstandigheden. Ik geloof dat hij daar wel over wil schrijven maar het komt er nog niet echt van. Zal 'm eens achter zijn broek zitten, als ie weer eens langskomt. Heb geen idee waar hij nu uithangt. Weer op reis waarschijnlijk. naar boven 20 februari 2008 Bibliotheek In het rijtje geweldige uitvindingen waar de fiets zo hoog in staat moet zeker ook de bibliotheek vermeld worden. Een instelling die zo vanzelfsprekend lijkt maar dat helemaal niet is. Dat het in deze commerciele tijden nog steeds mogelijk is om voor een luttel bedrag allerlei boeken niet alleen te kunnen lezen maar ook mee naar huis te mogen nemen is eigenlijk iets wonderbaarlijks. En als je helemaal geen geld hebt of wilt uitgeven kan je in een bibliotheek alle kranten en tijdschriften lezen die je interessant vindt. Okee, ze hebben in de bieb niet alle boeken die ik zou willen lezen en dat is jammer, maar toch is het een goed idee. Dat ze niet alle boeken hebben die mij interesseren kom misschien omdat sommige van mijn interesses niet heel erg algemeen zijn. Ik snap dat als een instelling moet kiezen, en dat moeten ze natuurlijk omdat er gewoon te veel boeken verschijnen, dat ze dan kiezen voor wat veel mensen zouden willen lezen. Toch lijkt het mij geweldig als er een plek zou zijn waar alle boeken die verschijnen ook daadwerkelijk zouden liggen. Daar zou dan wel heel veel ruimte voor nodig zijn. Waarschijnlijker is het dat dit ooit digitaal verschijnt. Maar dat is toch anders. Boeken zijn niet alleen fijn om te lezen maar ook om vast te houden, aan te ruiken en om mee naar bed te nemen. naar boven 19 februari 2008 Wakker worden! Tijd om wakker te worden! De afgelopen dagen leek het toch echt weer te gaan lukken, lente. Hoewel het 's nachts nog af en toe zo'n 12 graden vroor was het overdag al meer dan aangenaam. In het zonnetje werd het lekker warm. Ben begonnen met zaaien. Een heel veld spinazie, ik houd van spinazie. Vroeg reuzenblad. Al vind ik de wilde variant het lekkerst, maar die is meer voor in de winter. Gisteren gefietst in het zonnetje, werd er helemaal blij van. Niet alleen van het zonnetje maar ook van het fietsen. Wat is de fiets toch een geweldige uitvinding. Je snapt niet dat mensen nog elke dag in de file gaan staan, vooral niet als ze een afstand van nog geen twintig kilometer ofzo hoeven af te leggen. Dat zijn er veel, mensen die voor zo'n afstand het 'gemak' van een auto hebben. Zoals die politieagente in het volkskrantmagazine van afgelopen zaterdag die uit pure armoede omdat ze geen benzine voor haar auto kon betalen af en toe wel zeven kilometer moest fietsen. En dat moet ons dan beschermen. naar boven 27 januari 2008 Winterslaap Ik val de hele tijd in slaap. Als ik een boek aan het lezen ben denk ik al gauw: 'laat ik maar even de ogen sluiten, heel eventjes maar'. En dan is het zo weer een paar uur verder. Aangezien ik probeer zoveel mogelijk te doen wat mijn lichaam mij opdraagt in plaats van wat mijn verstand zegt dat ik zou moeten doen, gun ik mezelf deze slaapjes. Maar ik heb niet het idee dat ik er uitgeruster van raak en soms dwing ik mijzelf dan om maar weer eens naar buiten te gaan, een stukje te lopen of te fietsen. Als het tenminste een beetje droog is. Tussen de slaapjes door eet ik hapjes. Eten en slapen dat is het wel zo'n beetje. Typisch een beer ;-) in de winter. Helaas begin ik aardig door mijn voorraden heen te raken. De laatste appeltjes die ik gedroogd heb beginnen wel erg te verschrompelen, net als de wortels en bieten. De appelmoes is zo goed als op en de laatste aardappels beginnen uit te lopen. Dit is het moment dat er in het verleden veel honger werd geleden, de voorraden op en de nieuwe oogst laat nog even op zich wachten. Gelukkig zijn er tegenwoordig (bio)winkels waar ze nog wel voedsel hebben. Daar moet ik van de week maar weer eens heen dan. Wat ook altijd leuk is in deze tijd van het jaar is om nieuwe zaden te bestellen, te bedenken wat ik dit jaar wil eten en dus kweken, wat er vorig jaar tegenviel en wat het goed deed. Een nieuw tuinplan maken is alsof het jaar, alsof het leven, weer kan beginnen. De dagen worden weer langer en hopelijk wordt dan ook de vermoeidheid minder. naar boven |
Bio Niels
Kenmerken:wijs, denker, filosoof, rustig, evenwichtig, kamergeleerde. Houdt van: lezen, uit het raam staren, nootjes, in de zon zitten, rivieren. Hekel aan: lawaai, verplichtingen, mensen die wat van je willen en verder alles wat mijn rust verstoort. Meer weten over Niels: www.nielsdebeer.nl email: info at nielsdebeer.nl |